logo
Sobota, 03 grudnia 2022 r.
imieniny:
Hilarego, Franciszka, Ksawerego – wyœlij kartkę


 Brewiarz - przede wszystkim modlitwa uwielbienia?
Autor: Karol (---.adsl.inetia.pl)
Data:   2022-11-05 19:02

Niech będzie uwielbiona Trójca Święta, szczęść Boże,

Czy modlitwa brewiarzowa przede wszystkim jest rodzajem modlitwy uwielbienia?

Z góry dziękuję za odpowiedzi, pozdrawiam

 Re: Brewiarz - przede wszystkim modlitwa uwielbienia?
Autor: A. (77.111.247.---)
Data:   2022-11-06 17:13

Brewiarz, czyli Liturgia Godzin, zaczyna się Wezwaniem, od zdania: „Panie, otwórz wargi moje”, na co zaraz odpowiada się: „A usta moje będą głosić Twoją chwałę”. To jest uwielbienie.

W piątki po Wezwaniu odmawia się Psalm 51 – to przepraszanie Boga. Podobnie Psalm 130 odmawiany w środę w ramach Komplety.

Każdego wieczoru podczas Komplety prosimy Boga w antyfonie: „Strzeż nas, Panie, gdy czuwamy, * podczas snu nas osłaniaj, / abyśmy czuwali z Chrystusem / i odpoczywali w pokoju” – to jest prośba.

Prośby w różnych intencjach są też codziennie w czasie Jutrzni i Nieszporów, a także na końcu godzin brewiarzowych.

I jeszcze można by pewnie podawać inne przykłady, ale najlepiej po prostu z Brewiarzem zapoznawać się poprzez jego odmawianie. Wtedy można zobaczyć bogactwo tej modlitwy. Ale to też nie jest obowiązek, by świeccy odmawiali Brewiarz. Nie ma też sensu za każdym razem zastanawiać się: teraz to jest uwielbienie, teraz dziękczynienie, teraz prośba... To nie rachunki :)

Z Ogólnego Wprowadzenia do Liturgii Godzin (brewiarza):

Chwała oddawana Bogu w jedności z Kościołem niebios

15. W Liturgii Godzin Kościół spełnia kapłański urząd Chrystusa składając Bogu "nieustannie"68 ofiarę czci, to znaczy owoc warg, które wyznają Jego imię69. Ta modlitwa jest głosem Oblubienicy przemawiającej do Oblubieńca. Nawet więcej, jest ona modlitwą Chrystusa i Jego Ciała skierowaną do Ojca70. "Wszyscy bowiem oddający się tej modlitwie wypełniają zadanie Kościoła i równocześnie uczestniczą w najwyższym zaszczycie Oblubienicy Chrystusa, ponieważ oddają Bogu chwałę, stojąc przed Jego tronem w imieniu Matki Kościoła"71.

16. Kościół wielbiąc Boga Liturgią Godzin łączy się z pieśnią chwały wiecznie rozbrzmiewającej w niebiańskim przybytku72, a równocześnie raduje się przedsmakiem wieczystej chwały wyśpiewywanej nieustannie przed tronem Boga i Baranka, opisanej przez św. Jana w Księdze Apokalipsy. Albowiem nasza ścisła łączność z Kościołem w niebie wtedy się urzeczywistnia, gdy wspólnie w radosnym uniesieniu "sławimy Boży majestat, a odkupieni przez krew Chrystusa ze wszystkich pokoleń, języków i narodów (Ap 5, 9) i zebrani w jeden Kościół, jedną pieśnią chwały wysławiamy Boga w Trójcy Jedynego"73.
Tę niebiańską liturgię ujrzeli w widzeniach prorocy jako zwycięski dzień bez nocy i światłość bez ciemności: "Już nie będziesz mieć słońca w dzień jako światła ani jasność księżyca nie zaświeci tobie, lecz Pan będzie dla ciebie wieczną światłością" (Iz 60, 19; por. Ap 21, 23. 25). "Będzie tylko jeden jedyny dzień - Pan tylko wie o nim - nie będzie to ani dzień, ani noc, wieczorną porą będzie jasno" (Za 14, 7). Już przeto "dosięgnął nas kres czasów (por. 1 Kor 10, 11); już zostało postanowione nieodwołalnie odnowienie świata, i już zaczęło się ono urzeczywistniać w doczesności"74. Tak poucza nas wiara o sensie naszego życia na ziemi i każe nam oczekiwać razem z całym stworzeniem objawienia się synów Bożych75. Tę wiarę głosimy w Liturgii Godzin, tej nadziei dajemy wyraz i w niej się umacniamy, i już teraz poniekąd mamy udział w radościach wiekuistej chwały dnia, który nie zna zmierzchu.

 Odpowiedz na tę wiadomość
 Twoje imię:
 Adres e-mail:
 Temat:
 Przepisz kod z obrazka: