Komentarz do pierwszego czytania

Dzięki słowu proroka Izajasza wchodzimy dzisiaj w dynamikę odkrywania i uczenia się odczytywania znaków Bożego działania w naszym życiu. Jest to szkoła uczenia się czytania rzeczywistości poprzez Słowo Boże, które oświetla, odkrywa inną przestrzeń, gdzie możemy zauważyć Jego obecność w nas i otaczającym świecie. Odczytany znak pozwoli naprowadzić nas do własnego wnętrza, aż do samego rdzenia naszego istnienia i wiary: do spotkania z żyjącym Bogiem.

Aby wejść na drogę odczytywania z całym Kościołem znaków czasu potrzeba nam uczyć się delikatności i wrażliwości na to wszystko, co przynosi każdy dzień. Właśnie w konkretnej rzeczywistości codzienności odczytujemy znaki Bożego działania: w spotkanych osobach, wydarzeniach, słowach. Miejscem uprzywilejowanym i bogatym w znaki jest sama liturgia Kościoła, która prowadzi nas do doświadczenia zbawiennej mocy działania Boga.

Jak poucza Izajasz, Bóg jest pierwszym, który pragnie z nami rozmawiać i objawiać się poprzez swoje znaki: „Pan sam da wam znak” (Iz 14,7). Nasza odpowiedź to czujność, by uchwycić znaczenie tych znaków, zauważyć przejścia Pana w tym, co się nam przydarza, co widzimy, słyszymy, co spotykamy, z czym się mierzymy lub czego poszukujemy.

Komentarz do psalmu

Słowa dzisiejszego psalmu prowadzą do ożywienia w sobie pragnienia Boga. W okresie Adwentu szukanie Boga łączy się z oczekiwaniem na Mesjasza, który wkrótce ukaże swoje Oblicze. Psalm wskazuje, że Ten, którego szukamy jest odwiecznym Panem, Stwórcą świata, ziemi i jego mieszkańców. Ten, kto pogłębia świadomość uznania Boga jako swego Stwórcy i wierzy w to, otrzymuje błogosławieństwo od wyczekiwanego Zbawcy, obiecanego Mesjasza Jezusa Chrystusa, dawcy życia wiecznego.

Komentarz do drugiego czytania

Święty Paweł opisując swoją tożsamość wyznaje, że otrzymał od Chrystusa godność sługi. Podkreśla, że bycie sługą u kogoś, kto jest Panem - Kyriosem, stanowi wielki zaszczyt. Apostoł nie wybrał sobie tej godności sam, ale został do niej powołany. Dlatego jest mocno przekonany o powołaniu do bycia apostołem, posłanym do głoszenia Ewangelii o życiu, śmierci i zmartwychwstaniu swojego Pana, który wyrwał człowieka z grzechu i śmierci. Dobrą nowiną o miłości Boga do człowieka apostoł Paweł niesie całym swoim życiem. Pisze o tym w dzisiejszym Liście do Rzymian, mówiąc o tajemnicy swojego wybrania. Pragnie przybyć do wspólnoty w Rzymie, do stolicy Cesarstwa udowadniając tym, że Jego Pan pragnie, aby różne narody usłyszały i uwierzyły w Ewangelię o Jezusie, Synu Bożym.

Każdy z nas jest wydzielony, odseparowany, czyli przeznaczony do życia Ewangelią Bożą, przeżywając ją na pierwszym miejscu w samym sobie. Tego uczymy się szczególnie w czasie Adwentu przygotowującym do lepszego zrozumienia i przyjęcia Wcielonego Boga w nas.

Jakie słowo Ewangelii wcielam dziś, w bezpośrednim przygotowaniu do świąt Narodzenia Syna Bożego?

Komentarz do Ewangelii

Zaskakująca Ewangelia zapraszająca nas do głębszego wniknięcia w rzeczywistość, której stawił czoła Józef, jako człowiek sprawiedliwy. Często trudno jest wejść w historię, którą kreśli nam życie. Czasem może nie zdajemy sobie sprawy, ale swoimi wyborami piszemy historię zbawienia, tak jak św. Józef.

Życie Józefa dodaje nam odwagi by wchodzić, mimo lęku w to, co wydaje się nam w pierwszej chwili niesprawiedliwe, nielogiczne. On też w końcu musiał przyjąć zastaną rzeczywistość, która go całkowicie zaskoczyła. Medytując dzisiejsze słowo uczymy się „brać na siebie” wszystko, co wydaje nam się dziwne, trudne, odpychające.

To Józef nadaje imię dziecku, które przyjmuje w swej wybrance, Maryi. Jezus, co oznacza Bóg Zbawiający, zawsze otwiera wyjście tam, gdzie pozornie trudno je zobaczyć.

s. Anna Juźwiak AP
Bractwo Słowa Bożego
mateusz.pl