Komentarz liturgiczny
Zachowywać, aby trwać
Istnieje zależność konieczna w drodze naśladowania Chrystusa, o której On mówi wprost: „Będziecie zaś trwać w mojej miłości, jeśli zachowacie moje przykazania”. I choć wiemy, że nie da się żyć z Jezusem, a jednocześnie lekceważyć Jego nauczania, to jednak wielokrotnie z różnych powodów łudzimy się, że jest to możliwe. Tym samym pozbawiamy się duchowego pokarmu, bez którego nie sposób rozwijać się duchowo. Jak nie można żyć bez pokarmu dla ciała, tak nie można żyć bez pokarmu dla duszy. Jest nim zarówno Ciało i Krew Chrystusa, jak i Jego przykazania, które uczą nas realnej oceny rzeczywistości, w przestrzeganiu których kryje się nieziemska moc, umacniająca nas do trwania w dobrym. Ten, kto to zrozumie, może już tu, na ziemi, zasmakować szczęścia nie z tego świata.
Jezu! Potrzebuję Cię. Potrzebuję Twoich słów. One umacniają mnie w drodze przez ziemię do nieba. Pragnę gorliwie każdego dnia przestrzegać Twoich przykazań, bo one są źródłem szczęścia.
Patron Dnia
św. Franciszek di Girolamo
kapłan i apostoł Neapolu
Urodził się we Włoszech w Neapolu w 1642 roku. Mając 16 lat wybrał stan duchowny, studiował w Neapolu. Otrzymawszy święcenia, wykładał w Neapolu w jezuickim kolegium dla szlachetnie urodzonych; cieszył się wielkim poważaniem studentów. Cztery lata później wstąpił do Towarzystwa Jezusowego i spędził 40 lat jako misjonarz pracujący w Neapolu. Św. Franciszek nieustannie szukał grzeszników; odwiedzał wioski, zachodził do więzień, domów publicznych. Po śmierci opromieniła go sława cudotwórcy; wokół jego grobu zaczęły gromadzić się rzesze pielgrzymów. Zmarł w 1716 roku.
jutro: św. Nereusza i Achillesa
