Autor: piotr (---.dynamic-2-waw-k-1-2-0.vectranet.pl)
Data: 2026-10-24 21:46
Witam.
Od jakiegoś czasu zaglądam na to forum, i przyznam, że przez wiele lat zmagałem się z tym samym dylematem co Jakub.
Jaka jest rola samotnego katolika?
Wydaje mi się, że dużo zależy od tego, czy sami dokonaliśmy wyboru życia w samotności, czy po prostu Bóg nas na nią skazał.
W przeciwieństwie do autora wątku należę do tej drugiej gruby ludzi. Też jestem sam. Lat mam ponad 40. Nigdy nie byłem w żadnym związku, ale w moim przypadku było to uzasadnione moją niepełnosprawnością. Facet któremu wszystko zawsze przychodziło z większym wysiłkiem, z uwagi na jego problemy ze wzrokiem, któremu orzeczenie o niepełnosprawności ze wskazaniem do zatrudnienia w Zakładzie Pracy Chronionej skutecznie zamknęło wiele drzwi poszukiwania pracy. Cóż, zawsze uważałem, że taki mężczyzna jak ja nie byłby atrakcyjnym partnerem dla żadnej kobiety.
Z założonego przez Jakuba wątku można wywnioskować, że jest w troszkę innej niż ja sytuacji. Jest młody, zdrowy. Zatem pozwolę sobie wyrazić pogląd, że w takiej sytuacji skazywanie się na samotność, zamykanie na relacje z ludźmi, jest zwykłym lenistwem. Nie do tego zostaliśmy stworzeni.
Ale wracając do pytania postawionego przez Jakuba „Jaka jest rola samotnego katolika?” odnosząc je do osób które rzeczywiście skazane są na samotne życie, to myślę że najważniejsze jest żeby znalazły sobie jakiś cel w życiu. Nie wiele rzeczy jest bardziej zabójczych, dla człowieka który nie posiada rodziny, niż nadmiar wolnego czasu. To mogę być różne cele: większe zaangażowanie w pracę, nauka, wolontariat, wspólnoty religijne.
Musiałem włożyć znacznie więcej wysiłku niż inni, w ułożenie swojego życia zawodowego. Pomimo niepełnosprawności skończyłem studia, potem drugi kierunek zaocznie, potem 2 kierunki podyplomowo. Dużo czasu poświęcam też na pracę. Łatwo nie było, ale w trudnych momentach powtarzałem sobie, że to jest moje Westerplatte o którym mówił Jan Paweł II. Dzisiaj prowadzę swoją firmę, z której jestem w stanie się utrzymać.
Samotność nie jest przyjemna. W życiu każdego mężczyzny przychodzi moment że chciałby być dla kogoś ważny, zapewniać komuś bezpieczeństwo. Ale cóż, nie wszyscy mogą być mężami, ojcami.
Do pozostałych wątków założonych Jakuba nie będę się odnosił, bo ich nie czytałem.
Ale nakłaniam autora wątku do refleksji, co robi z wolnym czasem. Internet naprawdę jest złym miejscem do spędzania na nim całych popołudni i wieczorów. Coraz częściej zwraca się uwagę na dbanie o coś takiego jak „HIGIENA CYFROWA”.
|
|